DuCHe in wonderland

olmamak o kadar güzel ki bazen

yorgunum
zihnim, kalbim, ruhum yorgun
ellerim yorgun inanmazsın
bazen çok gelio insanlar,
yollar
sandalyeler çok gelio bazen mesela
gidesim, kaçasım, susasım olmayasım gelio
çok çok uzaklara gidişim bazen ondan

içimin ıslaklığı dışıma ağlayamadığım gözyaşlarımdan belki
kimin gözyaşları bu ağladığım bir bilsem
benim olmasa gerek
hayır dokunsan ağlayacak gibiyim bi yaşam biçimi oldu zira
ve anlam veremiorum bu hallerime hiç mesela
belki başkasıyım aslında, ben ben diilim

zannetmişsem demek bolca..

biraz gec oldu ama sonunda insanlarin neden baska biri mi var die sordugunu anladim….

insanoglu o kadar kabul etmek istemio ki sevilmedigini, sevdigi-sevdigine inandigi kisinin baska birini daha cok sevdigine inanmayi tercih edio.

kendimden es aldım
oh!

daha önce de yazmıştım – bknz: buklelerimi alabilirsiniz
yeni diil yani ölme istediğim
daha önce de yaklaşmıştım
kimse üzerine alınmasın, kimse de suçu kendinde aramasın
doğarken ölüomuşum ben nerdeyse,
gelesim yokmuş ki baştan
çok güzel bi hayat yaşadım
off acaip eelendim, çok mutlu oldum, çok mutsuz oldum,
hepsini bir yaşadım
kanser oldum atlattım grip gibi umurumda olmadı
heyecanlandım, heyecanlarımı bıraktım bi yerlerde
sıkıldım
yoruldum
çok yoruldum
yaşamak istio gibi yapmaktan eelenio gibi yapmaktan…
kimsenin suçu diil bu
kırık bi insanım ben
tamir olamadım…
yaşamak istememek anormal bir talep de diil
garipsemeyin
ne kariyerin, ne paranın ne başarının peşinden koştum
hiç umursamadım bunları
bişi eksikti içimde doğarken
o dolmadı bi türlü
neler neler yaptım dolmadı
ondan beni çok enerjik sanmanız, diilim aslında
dolar gibi yaptı dolmadı en çok o yordu
şimdi kocaman oldu o eksik
sadece boşluk…
sevinin benim için o yüzden
kalıcak halimin sizi çok mutsuz ediceğini düşünüp kendiniz için de sevinin

o kıvırcık kafam rahat

yaş 13,
sanırım annemler boşanmıştı ve erenköydeki evdeyiz emin diilim
sessizliği ne kadar çok, ne kadar uzun zamandır istemişsem
etrafımdakilerin susmasını ve daha çok kendi kafamın susmasını
ve çok istediklerim olmamışsa hep
hep hayatta kalmamı sağlayacak dikkat dağıtanlar olmuşsa
çin işkencesinde hayat…
o kalemi kıçına sokucam bi elime geçirsem seni…
ama kalem saplamanın bin türlü yolu var
bırakıcam giderken kapı eşiğine sen giderken toplıcaksın

self destruction act is unavoidable

kendimi wes craven’ın wishmaster filminde hissediorum zaman zaman