Author Archives: ducheinwonderland

saclarimi alabilirsiniz buklelerden birini hatira icin belki zaten yoktum varligimda yoktum olmaya gidesim vardi ölmeye gittim ölerek de olurum dedim herbirinizde bir bukle olurum kafam rahat olur

sürekli başka kişilikler içinde başka hayatlarda çok mu yorulmuştum acaba hiç bi türlü kendinde olamama, kendin olamama durumu nefes alamıorum olamamaktan…

Her gün ölüyorum Birazca, çokca, defalarca Her gün… Her sabah ölmeye diriliyorum.

sabah bulmaca gibi uyandım parçalar etrafa dağılmış yatağımla birlikte toplandım ve fakat bi kaç parça eksik kalmış

gitme geldi, yine… zaten bi çevrilmelerim, bi gitmelerim…

sevdiğin kadınım hala belki daha çok seviceğin kadın acı büyüttü beni güzelleştirdi aşkım… bir doğumgünü kutlaması daha sensiz bir sonraki hafta yıldönümümüz, sensiz sonsuza kadar demiştim ölene dek ve sonrasında, hayat varsa vazgeçemediğim, kendimi üzmeye hak gördüğüm tek acımsın benim … Continue reading →

boşluğuma isim koydum

ah canım, o kadar uzağız ki…

içim rüzgarlı bahar rüzgarı, kasımın ortası kelebek mi güve mi bilemedim, kanatlı çırpmalı az çarpıntılı bu sefer daha akıllı ama hala dalgalı gelirken koşarak yine de gitmekte inatlı renkler zehirleri kapamıo artık

eskiden de bööleydim sanki içimde bir hüzün kocaman bir boşlukla doğmuşum gibi doğarken ölmek istemişim ben… belki de gelmemeliydim olduğum yerden belki de bu yüzden hep gitmek istemem… eskiden de bööleydim de, eskiden… görmezden gelmeye yeten gözüm savrulmalara yeten içim … Continue reading →