Lambaya puff de

Çaresizlik… sıkıştırır, mesai bitimi mecidiyeköy metrobüsü gibi. Havanı çeker içine seni nefessiz bırakır. Zehrini salar içine yerine. Nükleer reaktör gibi boğar, boğar, yetmez biten havayı bile boğar. Bağırmak, çığlık atmak istersin. Bi dene bakalım çıkacak mı sesin. Bağırmak istersin avazın çıktığı kadar ööle bağırmak ki boğazın patlasın istersin boğazın patlasın ciğerin patlasın, parçalansın heryerin kan revan içinde kalsın… bekle daha sen. Hayalini kurduğun hiç bir görsel şölen içindeki acının tercümanı olamaz… kulaklarından da çıksa çığlıkların olamaz…. ben bunun üstesinden gelemicek gibiyim. Gittiğim yerlerden dönesim bile yok artık, herşeyi olduğu yere bırakasım var onun yerine…puff…ağır çekim düşen tüyler

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a comment