sy-kloe-THIE-me-uh

bir rahatsizligim da treatable olsun amk..

Seni düşündüm dün akşam yine
Sonsuz bir umut doldu içime
Bir de kendimi düşündüm sonra
Bir garip duygu çöktü omzuma
Hani ıssız bir yoldan geçerken
Hani bir korku duyar da insan
Hani bir şarkı söyler içinden

şimdi bunu 365le çarp,
her güne ölüm ekle,
hüznü çıkar birinden sonra yine ekle..
kahkaha ekle derinden!
serp sicim yaşları..
huzur ekle temiz nefes gibi..
çevir çıkar çarp böl!

İşte öyle bir şey

ölüm arzusu ve yaşama sevinci arasında metronom oldum amk müziğimin ritmini sikiyim afedersin

prensipliyim ama kimyasala karşıyım ilaç tedavisini reddediorum. Of nası ölesim var belli diil yaaa

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a comment