mış gibi

kimse kalmamisti benle

yoktu zamanlari biraz daha

zamanlari, hic yoktu

hep bu “mış gibiler” ezdi icimi, bitirdi

ah beni bu “mış gibiler” mahvetti

yalniz degilmisim gibi

sevenim varmis gibi

surekli hayal kirikligi hali…

bitmeyen iskence gibi hayat….

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a comment