insanlığın en büyük problemlerinden biri…
semptom çözme hastalığı
semptomlar asıl sorunu görmemizi çoğu zaman engeller
o derece semptomu yok etme çabasına gireriz ki büyük resmi kaçırırız hep.
zaten bir semptomu ortadan kaldırmak muhtemel bi diğerini tetikler ve kısır bir döngü içerisinde sürekli devinir dururuz
bunun da bi sebebi vardır elbet, bizler nedense sürekli günü kurtarmaya programlı çalştığımız için derinlemesine analizleri zaman kaybı olarak değerlendirir bulaşıcı hastalık gibi kaçarız. hem bir semptom çözmek başarı hissiyatı yaratır bünyede ve bu hissiyatın takibinde bir sonraki semptoma doğru harekete geçeriz tabi varlığını farkettiğimizde…
semptom ve hastalık arasındaki farkı bilmek de belirli bi birikim ister daha önemlisi farkındalık ister, sürekli bir sorgulama hali gerektirir ki bizler buna alışkın değilizdir. (armut piş ağzıma düş yaaaa)
birden fazla problemli semptomla karşılaşma halinde ise panikler tümden herşeyi değiştirmeye kalkarız…
oturup adam akıllı şapkamızı önümüze koyup nedir hastalığımız die düşünmeye başlamayız bir türlü
anladığımızda ise hastalık geri dönülmez safhasına çoktan gelmiş iş işten geçmiş olur…
bunu çoktan farketmiş insanlar da bir süre sonra sürekli tek başına hastalığının ne olduğunu ve bunu yaratan sebepleri düşünmekten kafayı sıyırır, çünkü bir başka birileri sürekli semptomlara mudahale ederek görüntüyü bulandırır…
Bundan mütevellit HD ready ve hatta HD dönemler dilerim herkese ve en çok kendime…