"kafatasımın içinde beynim aşağı düşüo sanırım şuan" die geçirdi içinden esas kız. "ben mi yoruldum ayrık hayatlar yaşamaktan yoksa hayatlarım mı yoruldu ayrık kalmaktan benden gayrı parça parça yaşamaktan bilmiorum… galiba anlamımı da biyerlerde düşürdüm"
gözleri uzak uzak bakarken bi anda irkildi…
"rehabilite ol ööle gel tercihen, ve fakat şunu da bil ki sen geldiin de ben nerde olurum bilinmez." dedi esas oolan kıvrak bir hareketle çalıların arkasında kaybolurken.
esas kız hak verdi oolana "ben ne hissettiğimi, bi karış çapındaki kafamda neler devindirdiğimi söölesem birilerine muhtemel deli der yanıma yanaşm…" derken sözü kesildi, karşında kendi duruodu, şööle dedi;
"anlamııcak kimse, anlamak durumunda da değiller zaten… sabret biraz zamanla içselleştirir kabul edersin ya da söküp atar gidersin… yaşadıın yaşattııın her kötü şeye bir suçlu aramaktan vazgeç, aldıın cevap hep aynı. never ending self-interrogation yet you keep repeating the same mistake anyway. rahatla, bir derin nefes al ve bıraktığında hafifle. elbet bi gün ööreniceksin"
"öörenicem, öörenicem de iş işten geçmemiş olur umarım" dedi esas kız, çalıların ardına baktı bi, bi daha baktı ve sanırım orda kaldı
DuCHe in wonderland 