Karanlık bir geceyi dolunay aydınlatırken
Veda ettim ona…
Kalbim deli gibi çarparken umutsuzluğunda, veda ettim…
Büyüyen göz bebeklerimdeki acı aydan yansırken,
Yanaklarımdan süzülen yaşlarla…
Veda ettim ona
Haykırmak istedim…
Sesim çıkmadı suçluluğumdan…
Başkalarının hayatlarını yaşattığım için bir “özür” bile dileyemeden veda ettim…
“Seni seviyorum” diyemeden,
Kızgın gözlerle bana bakarken
Veda ettim içimdeki çocuğa…
“Sana ait bir yürek değil bu” dedi.
“Ve sana ait bir ruh değil bu”
Yerine getiremediğim sözleri hatırlatıyordu gözleri
“Böyle olsun istemedim, gitme ne olur” diyemeden,
Yok oluşunu izlerken ufukta
Veda ettim ona…
Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak…
Ve herşey eskisi gibi olacak…