içimde ööle bi garip sızı var ki…
bunaldım söküp atamamaktan
düzeltmeye çalıştıkça bazı şeyleri sürekli engellerle karşılaşmaktan yorulmuş olabilir miyim
ve yorulmuşluğu kabullenemio olabilir miyim acaba
neden neden neden demek istiorum…
neyi sevdiimi buldum ben ve ellerimden gidio şimdi… 3 senelik rotasyonlarla terketmekten bıkmıştım oysaki
gerçekten kök salasım vardı burda
seviorum elimde diil, sevgili gibi, fenerbahçe gibi seviorum…
hayal kırıklıklarından usandım… gerçekten küçük oyunlardan bunaldım…
insanların kendini kurtarmak için başkalarını harcamalarından da usandım
ben elimde çırpınan bebeğin yaşaması için çabalarken, arkamdan iş çevrilmesinden bıktım…
ööle ters ki bu dünya bana…
onlara benzememek için sarfettiğim onca çaba
onlar karşısında güçsüz kalmamak için taktığım onca maskelerin izleri..
ne için, ne uğruna… tek isteğim üretmekti oysa ki…
solmaktan bunaldım, yeniden açmaktan bunaldım…
yaptığım işe bu kadar duygusal bağlanmaktan da…
ama değişmek istemiorum hiç o da ayrı bi dilemma
kalmadıysa yapabileceğim bişi, kendimi kurtarmaya çalışmaktansa gidesim gelir benim…
canım yanıo…
günler günlerin ardından
seni unutmak mecburiyetindeyim
seni sevmeler cumhuriyetinde
gözyaşlarım
gözyaşlarım
kafiye olsun diye değil
seni unutmak mecburiyetindeyim
seni sevmeler cumhuriyetinde
gözyaşlarım
gözyaşlarım
kafiye olsun diye değil
özleye özleye
kavuştuk birbirimize
birbirimize vitaminler
moraller verdik
içimizde şeytanlara
zülfikarlarla saldırdık
gözyaşlarımızı bitti mi sandın
günler günlerin ardından
seni unutmak mecburiyetindeyim
seni sevmeler cumhuriyetinde
senin dulluğun
benim kulluğum
kafiye olsun diye değil
DuCHe in wonderland 