yaptım, ettim, buldum…
öööle şımarıklıklar yaptım ki… ama bi o kadar da şımarttım ve hep bu karşılığını verme hikayesinin ardına saklandım…
kendimi verdim tüm çıplaklığımla ama sözler vermemeye çalıştım…bilirim tutamam. bilirim eser geçerim, eserken dağıtır ööle giderim… tanrı şımarıklığımın günahlarını affeder mi? o affetse sevdiklerim eder mi…
herşey o kadar gerçek ve o kadar hayal ki… gerçek olamayacak kadar hayal… hayal olamayacak kadar gerçek… arasında sıkışıp kalırım. hep kalırım. oraları seviorum ben… oralar da beni sevio. bir çizgi üzerine yürüorum… bir tarafı gerçek bir tarafı hayal… 🙂 çizgi üzerinde dengemi koruyamayacak kadar sakarım ben oysa 🙂 ondan sendelemelerim ve beraberimde sendelettirdiklerim…
hayal dünyamı bırakamadım ben çocukluumda, hepimizin yok muydu zaten. şimdiki çocukların yok mu, onları dinleyip özenmiomuyuz hala… benim var işte sırtımda benimle beraber gelio her yere. ama bi cocuun acımasızlığında bazen işte… umursamaz çünkü, bencil… ve herşeyi ister şımarıkça…
şimdi bu şarkıyı dinledikçe içimde bi acıyı hatırlıorum, şımarmamak için, bencilliklerimle kendimi ne kadar üzdüümü hatırlamak için ama çocukluumu da ne kdar sevdiimi unutmamak için… bu şarkı hiç susmııcak kulaklarımda…
şhhhh… seni seviorum
DuCHe in wonderland 