Bişii ööle büyütürsün ki içinde bi hayali o kadar yaşarsın ki gerçek dışı kendi yarattığın bir dünyada, gerilirsin ayaklarının yere bastığı zamanlarda. o hayal o kadar gereksiz büyür ki içinde, sıcacık olur, yakar, dışarı taşmak ister ve bilirsin ki dışarı taşarsa tüm büyüsü bozulacak ve hiçbirşey hayal ettiğin gibi olmııcak. büyümek belki de basıncı dengelemek ibrenin patlama noktasını gösterdiği anda kendini soğutup yeşil bölgede kalabilmek demek yeniden kırmızıya dayanmak ve geri gelmek ve hep hareketli olmak, uzun süreli olmak…
nasıl oluo da bu kadar hayal bir dünya yaratıp bu kadar gerçek yaşanabilio onun içinde cevabını veremedim, aramadım belki de, aramak istemedim. hayaller ve gerçekler içiçe olmalı belki… hayat duble yaşanmalı… dengesiz bi denge, tutarsız bi tutarlılık olmalı hayatta…
DuCHe in wonderland 