rüzgar

Rüzgarla birlikte geldi. Ansızın göstermeden… hissettirmeden yaklaştığını. Ürküttü önce, gizemle. Renk getirdi beraberinde. Canlı, gözalıcı renkler… gölgesi arkasında kapkaraymış, farketmedim.

Rüzgarlı havalar boyunca dolaştı tenimde, inceden inceye, bir ürpertti serinliğinde, bir ısıttı ılık esintisiyle… dokunuşları rüzgar gibi hafif, özgür. Rüzgar gibi belli belirsiz yönlerden esen, kimi zaman darmadağın eden, kimi zaman tatlı tatlı dalgalar yaratan kulağında deniz sesiyle… rüzgarla dolaştı saçlarımda, yüzümde, rüzgara binip turladı zihnimde. Bir hızlı esintiyle ruhumu söktü bedenimden de, alıp götürdü beni kendine yine bir rüzgar eşliğinde…

Bir yalan gerçekliği, sahte bir zaman dilimi sanki, tıpkı hayal ürünü, simüle anılar gibi izleri şimdi.

Rüzgar bu oysaki, yön değiştirdi. Rüzgar hafifledi, önce esinti…sonra rüzgar dindi…

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a comment