Monthly Archives: June 2002

Işık Gölgeler yaratır… Aynada yansıman gibi değil, Aynada göremediğin seni doğurur bir perde üzerine Seni sana izletir gizliden gizliye Yalnız sana dans eder, iki boyutun sınırı içinde Mum söndüğündeyse… hoşçakal… Kaybolur gölge… Siz bakarken onların gidişine, Ben göz kırpacağım gölgelerinize…

Zamansal kaygılar, zamansal kaygılar. Sanki bir yerlere yetişmeye çalışıyorum. Hani gitme isteği hep vardı da zaten, sanki az kaldı gitmeye de ama yetiştirecek onlarca iş varmış gibi. Garip bir telaş yaratıyor bünyede. Huzursuzluk.

Nerede olmak istiyorum onu bir bilsem… ya da kimin yanında? Daha mutlu olacağım belki. İçime bağırmalarımdan yoruldum en çok. İçime patlamalarımdan…

Rüzgarla birlikte geldi. Ansızın göstermeden… hissettirmeden yaklaştığını. Ürküttü önce, gizemle. Renk getirdi beraberinde. Canlı, gözalıcı renkler… gölgesi arkasında kapkaraymış, farketmedim. Rüzgarlı havalar boyunca dolaştı tenimde, inceden inceye, bir ürpertti serinliğinde, bir ısıttı ılık esintisiyle… dokunuşları rüzgar gibi hafif, özgür. Rüzgar … Continue reading →

Gitmek, gitmek, tek söylediğim bu. Sürekli olarak gitmekten bahsediyorum. Birşeyi 40 kere söylersen olur derler, belki de ondan sürekli söylemlerim. Ve sanki bir kısmım gitmiş gibi. Gelmiyor da gittiği yerden. Sevdi orayı, gelmez artık. Bir görünmez eksen kutuplarımda, ortadan ikiye … Continue reading →

Ben çatışmalarımdan usandım artık. Pişmanlık değil bunlar çatışma, yaralıyor bu bağlamda. Hani pişmanlıklarıyla başa çıkabilir belki insan ama iki ayrı yöne fırlayan okları paralele bağlamak neredeyse imkansız oluyor zaman zaman. Bu kadar çok ben olmasaydı birbirine bu kadar zıt ama … Continue reading →